Długi włos jest wadą, która od czasu do czasu pojawia sie u djp. Długość włosa może być różna; generalnie długowłosy pies jest bardziej "puchaty", włos zaś często jest miększy i bardziej jedwabisty.

Na początek, krótka powtórka z genetyki.
Proces dziedziczenia przebiega dzięki istnieniu chromosomów - nitkowatych {mosimage} struktur znajdujących się w jądrze komórkowym. U psa jest ich 78. Chromosomy występują parami, przy czym oba chromosomy w danej parze są podobne pod względem budowy i funkcji oraz jeden pochodzi od matki, drugi zaś od ojca. W każdym chromosomie, w konkretnych miejscach zlokalizowane są geny określające pewne cechy zwierzęcia. Dwa odpowiadające sobie geny, znajdujące się w tych samych miejscach w każdym z pary chromosomów nazywamy allelami.
Gen warunkujący dziedziczenie długości włosa składa się z dwóch alleli - odpowiedzialnego za włos krótki (dominujący, oznaczany L) i za włos długi (recesywny, oznaczany l). Istnieją zatem trzy kombinacje tych alleli: LL, Ll i ll, przy czym pies będzie długowłosy tylko w ostatnim przypadku. W pierwszych dwóch przypadkach występowanie dominującego allelu L (krótki włos) zapobiega działaniu recesywnego allelu l, a tym samym uniemożliwia wystąpienie długiego włosa u psa, jednak pies Ll będzie nosicielem genu długiego włosa.
A zatem jak to się będzie dziedziczyć?
{mosimage}Załóżmy w uproszeczniu, że LL oznacza normalnego psa krótkowłosego, ll - psa długowłosego, zaś Ll - nosiciela genu długiego włosa. Jeśli oboje rodzice są LL, to ich potomstwo też będzie LL, czyli krótkowłose i nie będące nosicielami cechy długiego włosa. Drugi skrajny przypadek, to oboje rodzice ll, czyli długowłosi - w tej sytuacji całe ich potomstwo również będzie długowłose (ll).
Potomstwo pary LL i ll będzie w 100% Ll czyli nosicielami (ale krótkowłosymi), natomiast pary Ll i ll - rozłoży się średnio po połowie na Ll, czyli nosicieli i ll, czyli psy długowłose. Oczywiście w praktyce może wystąpić nawet tak skrajny przypadek, że w miocie po tej ostatniej parze nie będzie ani jednego długowłosego osobnika. Jednak gdyby tę samą parę psów rozmnażać wielokrotnie, to takie właśnie byłyby średnie rozkłady ilości ich potomków ze wszystkich miotów. Ostatnia możliwość, to para dwóch osobników Ll. W takim przypadku ich potomstwo rozłoży się średnio na 50% Ll (nosicieli), 25% ll (długowłosych) i 25% LL (krótkowłosych i nie będących nosicielami).
Dla uproszczenia może jeszcze tabelka:

	LL	ll	Ll
LL	100%LL	100%Ll	50%LL, 50%Ll
ll	100%Ll	100% ll	50%Ll, 50%ll
Ll	50%LL, 50%Ll	50%Ll, 50%ll	50%Ll, 25%LL, 25%ll

A zatem podsumowując, rodzice przekazujący gen długiego włosa wcale nie muszą być psami długowłosymi, dlatego nosicielstwo pary można próbować określić dopiero po wystąpieniu w miocie długowłosego potomka.
Skąd w ogóle bierze się długi włos u djp?
Jedną z najbardziej popularnych teorii tłumaczących istnienie genu długiego włosa jest teza, o jego pochodzeniu od wymarłych, długowłosych psów Karafuto, przyjmowanych za jednych z przodków Akit.
Na zakończenie zaznaczyć należy, że włos o prawidłowej długości, ale zbyt miękki, bez podszerstka lub gładko przylegający do ciała jest również wadą.

{jos_sb_discuss:10}